دسته بندی:

تهیه فضای میزبانی جدا از دامنه؟

بله. فضای میزبانی (هاست) و دامنه دو سرویس کاملاً مستقل از هم هستند و هیچ الزامی وجود ندارد که هر دو را از یک شرکت تهیه کنید؛ می‌توانید دامنه را از یک ثبت‌کننده بخرید و فضای میزبانی وب را از شرکتی دیگر. اتصال این دو تنها با یک تنظیم در بخش DNS دامنه انجام می‌شود.

دامنه و هاست دقیقاً چه تفاوتی دارند؟

دامنه صرفاً یک «نام» است؛ همان نشانی که کاربر در نوار آدرس مرورگر تایپ می‌کند. دامنه در پایگاه دادهٔ رجیستری مربوط به همان پسوند ثبت می‌شود و شما برای بازهٔ مشخصی حق استفاده از آن را در اختیار دارید. ثبت‌کننده (Registrar) فقط واسطهٔ این ثبت است و هیچ فایلی از سایت شما را نگهداری نمی‌کند.

هاست در مقابل، «فضا و منابع» است: فضای دیسک، پردازنده، حافظه و پهنای باند روی سروری که فایل‌ها و پایگاه دادهٔ سایت شما را نگه می‌دارد و به درخواست بازدیدکنندگان پاسخ می‌دهد. به همین دلیل می‌توان دامنه‌ای داشت که هنوز به هیچ سروری وصل نیست، یا هاستی خرید که فعلاً دامنه‌ای روی آن تنظیم نشده است.

چه چیزی دامنه را به هاست وصل می‌کند؟

حلقهٔ واسط این دو، سامانهٔ نام دامنه یا همان DNS است. وقتی کسی نام دامنهٔ شما را وارد می‌کند، مرورگر ابتدا از DNS می‌پرسد «این نام به کدام سرور اشاره دارد؟» و پاسخی که برمی‌گردد تعیین می‌کند سایت از کجا بارگذاری شود. برای همین است که دامنه و هاست می‌توانند در دو شرکت متفاوت باشند: کافی است پاسخ DNS درست تنظیم شده باشد.

روش اول: تغییر نیم‌سرورها (Nameserver)

رایج‌ترین روش همین است. پس از فعال‌سازی سرویس میزبانی، شرکت میزبان نام نیم‌سرورهای خود را برای شما ارسال می‌کند. اگر ترجیح می‌دهید نیم‌سرورها روی نام خودِ دامنه‌تان باشند، اول باید Child Host را در پنل دامنه بسازید. کافی است وارد کنترل پنل دامنه شوید و نیم‌سرورهای فعلی را با آن‌ها جایگزین کنید. از آن لحظه به بعد، مدیریت تمام رکوردهای دامنه — رکورد A، رکوردهای MX مربوط به ایمیل، CNAME و TXT — در پنل میزبانی انجام می‌شود و دیگر نیازی به مراجعه به پنل ثبت‌کنندهٔ دامنه ندارید.

روش دوم: نگه داشتن DNS و تغییر رکورد A

اگر ترجیح می‌دهید مدیریت DNS جای دیگری بماند — مثلاً روی یک سرویس اختصاصی میزبانی DNS — لازم نیست نیم‌سرورها را عوض کنید. تنها رکورد A دامنه (و رکورد مربوط به www) را به نشانی IP سرور میزبان تغییر دهید. مزیت این روش انعطاف بیشتر است: ایمیل، زیردامنه‌ها و رکوردهای تأیید مالکیت سرویس‌های دیگر دست‌نخورده باقی می‌مانند و می‌توانید هر بخش را جداگانه جابه‌جا کنید.

مزایای جدا نگه داشتن دامنه و هاست

  • استقلال در جابه‌جایی: اگر روزی خواستید میزبان را عوض کنید، دامنه سر جای خودش می‌ماند و فقط رکوردهای DNS را تغییر می‌دهید. انتقال دامنه بین ثبت‌کننده‌ها معمولاً فرایند طولانی‌تری نسبت به تغییر یک رکورد DNS است. حتی می‌توانید فقط یک زیردامنه را جابه‌جا کنید؛ روشش در اتصال ساب دامین به هاستی در سرور دیگر آمده است.
  • کاهش وابستگی به یک نقطه: اگر پنل یک شرکت دچار مشکل شود، لااقل بخش دیگر سرویس شما تحت تأثیر مستقیم قرار نمی‌گیرد.
  • انتخاب متناسب با نیاز: ممکن است پسوند دامنهٔ مورد نظر شما فقط از طریق ثبت‌کنندهٔ خاصی در دسترس باشد، در حالی که نیازهای فنی سایت شما میزبانی دیگری را مناسب‌تر کند.
  • شفافیت مالکیت: دامنه به نام شما ثبت می‌شود و مستقل از قرارداد میزبانی است.

نکات منفی که باید در نظر بگیرید

  • دو پنل، دو صورتحساب و دو تاریخ تمدید جداگانه دارید. فراموش کردن تمدید دامنه می‌تواند سایت را از دسترس خارج کند، حتی اگر هاست کاملاً سالم باشد.
  • هنگام بروز اختلال، تشخیص اینکه مشکل از سمت DNS است یا سرور دشوارتر می‌شود و ممکن است ناچار شوید با دو تیم پشتیبانی در ارتباط باشید.
  • برخی کارها — مثل ساخت خودکار رکورد هنگام افزودن زیردامنه — وقتی همه چیز زیر یک پنل باشد ساده‌تر انجام می‌شود.

مسیر عملی خرید هاست بدون دامنه

  • بستهٔ میزبانی متناسب با حجم فایل‌ها و ترافیک سایت را سفارش دهید. اگر هنوز دامنه‌ای ندارید، می‌توانید همزمان یا بعداً از بخش ثبت و تعرفهٔ دامنه اقدام کنید.
  • پس از فعال‌سازی، اطلاعات ورود به کنترل پنل هاست و نام نیم‌سرورها برای شما ارسال می‌شود.
  • فایل‌ها و پایگاه داده را روی هاست جدید بارگذاری و آزمایش کنید. در این مرحله دامنه هنوز به هاست قبلی اشاره می‌کند و کاربران چیزی نمی‌بینند.
  • وقتی مطمئن شدید سایت روی سرور جدید درست کار می‌کند، نیم‌سرورها یا رکورد A را تغییر دهید.

اگر به کنترل پنل دامنه دسترسی ندارید یا ترجیح می‌دهید این کار را خودتان انجام ندهید، می‌توانید از تیم پشتیبانی آنلاین سرور بخواهید تنظیمات DNS را برایتان بررسی و انجام دهد.

هنگام تغییر DNS مراقب چه چیزهایی باشید؟

زمان اعمال تغییرات: پاسخ‌های DNS در سرورهای میانی کش می‌شوند و مدت این کش به مقدار TTL رکورد بستگی دارد. بنابراین تغییر برای همهٔ کاربران به‌صورت آنی اعمال نمی‌شود و مدت آن از شبکه‌ای به شبکهٔ دیگر متفاوت است. اگر از قبل می‌دانید قرار است جابه‌جا شوید، پایین آوردن مقدار TTL پیش از تغییر کمک می‌کند.

ایمیل را فراموش نکنید: رایج‌ترین اشتباه این است که با تعویض نیم‌سرورها، رکوردهای MX هم عوض می‌شوند و ایمیل‌های سازمانی از کار می‌افتند. پیش از تغییر، فهرست رکوردهای فعلی را یادداشت کنید و بعد از انتقال دوباره بسازید.

گواهی SSL: صدور گواهی معمولاً نیازمند آن است که دامنه به سرور جدید اشاره کند؛ ترتیب کارها را طوری بچینید که سایت در فاصلهٔ بین انتقال و صدور گواهی با خطای امنیتی روبه‌رو نشود.

جمع‌بندی

تهیهٔ فضای میزبانی جدا از دامنه نه‌تنها ممکن است، بلکه در بسیاری از موارد انتخاب منطقی‌تری است. تنها چیزی که این دو را به هم پیوند می‌دهد یک تنظیم DNS ساده است — و همین جدایی به شما اجازه می‌دهد در آینده هر کدام را مستقل از دیگری تغییر دهید. اگر در انتخاب بستهٔ مناسب یا نحوهٔ اتصال دامنه تردید دارید، پیش از خرید با کارشناسان ما در تماس باشید.