آموزش ورود به پنل کاربری٬نمایندگی و مدیریت solusvm

solusvm یک پنل مدیریت مجازی‌سازی است که روی سرور فیزیکی نصب می‌شود و ساخت، تحویل و کنترل سرورهای مجازی را خودکار می‌کند. ورود به آن از سه در جداگانه انجام می‌شود: پنل کاربری برای صاحب یک سرور مجازی، پنل نمایندگی برای فروشنده‌ای که سهمیه منابع دارد و پنل مدیریت برای مدیر کل سامانه. هر سه معمولا روی یک آدرس و یک پورت مشترک بالا می‌آیند و فقط مسیر انتهایی نشانی فرق می‌کند.

solusvm دقیقا چه کاری انجام می‌دهد؟

وقتی روی یک سرور فیزیکی چند ده ماشین مجازی ساخته می‌شود، اجرای دستی دستورات هایپروایزر برای هر ماشین عملا غیرممکن است. solusvm همین لایه را می‌پوشاند: نودها، قالب‌های سیستم‌عامل، استخر IP و پلن‌های منابع را می‌شناسد و با یک درخواست، ماشین مجازی را می‌سازد و مشخصات ورود را تحویل می‌دهد. این پنل روی هایپروایزرهای KVM، OpenVZ و Xen (هم حالت paravirtualization و هم HVM با امکان بوت از ISO) کار می‌کند (برای هایپروایزر ESXi شرکت VMware مسیر و لایسنس جداگانه‌ای وجود دارد که در سریال VMware ESXi بررسی شده است) و ماژول WHMCS دارد؛ یعنی سفارش و تمدید در سیستم صورتحساب می‌تواند مستقیما به ساخت، تعلیق یا حذف ماشین تبدیل شود.

لایسنس آن دو شکل دارد: مستر که روی سرور اصلی و مرکز فرماندهی نصب می‌شود و اسلیو که روی نودهای بعدی می‌نشیند و از طریق مستر مدیریت می‌شود. اگر قصد راه‌اندازی چنین ساختاری را دارید، شرایط لایسنس solusvm را ببینید؛ در این سرویس نصب و کانفیگ اولیه رایگان انجام می‌شود.

سه پنل، سه سطح دسترسی

بیشتر سردرگمی کاربران از اینجا شروع می‌شود که فکر می‌کنند یک صفحه ورود بیشتر وجود ندارد. در واقع سه رابط مستقل با سه پایگاه دسترسی متفاوت وجود دارد:

نکته مهم این است که نماینده به لایه فیزیکی دسترسی ندارد. او فقط از یک استخر منابع تخصیص‌یافته (رم، دیسک، پهنای باند و تعداد IP) برداشت می‌کند و وقتی سهمیه‌اش تمام شد، دیگر نمی‌تواند ماشین جدیدی بسازد.

آدرس ورود به هر پنل چگونه ساخته می‌شود؟

solusvm به‌صورت پیش‌فرض روی پورت 5353 برای http و 5656 برای https گوش می‌دهد و هر سه پنل زیر همان نشانی قرار دارند:

• پنل کاربری: ریشه آدرس، یعنی https://panel.example.com:5656/
• پنل نمایندگی: مسیر /resellercp/
• پنل مدیریت: مسیر /admincp/

این نشانی‌ها ثابت نیستند. بسیاری از ارائه‌دهندگان پنل را پشت یک دامنه اختصاصی با گواهی SSL و پورت استاندارد قرار می‌دهند یا دسترسی به /admincp/ را به چند IP مشخص محدود می‌کنند. بنابراین آدرس دقیق را باید از ارائه‌دهنده سرویس خود بگیرید و در نسخه‌های مختلف solusvm هم ممکن است ساختار رابط کاربری تفاوت داشته باشد.

کارهای رایج در پنل کاربری

پنل کاربری عمدا ساده نگه داشته شده و تقریبا همه کاری که یک مشتری روی سرویس سرور مجازی خود لازم دارد در همین چند دکمه خلاصه می‌شود:

• Boot / Reboot / Shutdown: معادل نرم‌افزاری زدن دکمه برق. ریبوت از داخل سیستم‌عامل همیشه ترجیح دارد؛ سراغ ریبوت اجباری پنل وقتی بروید که ماشین اصلا پاسخ نمی‌دهد.
• Reinstall (نصب مجدد): سیستم‌عامل را از روی قالب انتخابی دوباره می‌نویسد. این کار کل دیسک را پاک می‌کند و برگشت‌پذیر نیست؛ قبل از زدنش از داده‌ها نسخه پشتیبان بگیرید.
• Console: دسترسی به صفحه‌نمایش ماشین بدون نیاز به شبکه. اگر فایروال را اشتباه تنظیم کردید، پورت SSH را بستید یا سرور در مرحله بوت گیر کرده، کنسول تنها راه ورود است. روی KVM و Xen HVM کنسول گرافیکی و روی OpenVZ کنسول متنی در اختیار دارید.
• تغییر رمز root و نام میزبان: بدون نیاز به ورود به خود سرور.
• نمودار منابع و مصرف پهنای باند: برای فهمیدن اینکه کندی سرور از فشار CPU است یا از سقف ترافیک.

برخی قابلیت‌ها مثل مدیریت rDNS، اتصال ISO دلخواه یا فعال‌سازی TUN/TAP و PPP فقط در صورتی در پنل کاربری دیده می‌شوند که مدیر سامانه آن‌ها را برای پلن شما فعال کرده باشد. اگر گزینه‌ای را نمی‌بینید، لزوما ایراد نیست؛ احتمالا در سطح مدیریت غیرفعال است. روش کار با همین گزینه در اتصال (mount) فایل ایزو در پنل کاربری solusvm توضیح داده شده است.

پنل نمایندگی در عمل

نماینده در ورود به /resellercp/ فهرست مشتریان و ماشین‌های زیرمجموعه خود را می‌بیند. کارهای اصلی او ساخت کاربر جدید، اختصاص یک پلن به آن کاربر، تحویل مشخصات ورود و در صورت نیاز تعلیق یا حذف سرویس است. همه این عملیات از سهمیه او کم و به آن اضافه می‌شود، پس مدیریت منابع باقی‌مانده بخش مهمی از کار است.

محدودیت‌ها هم مشخص‌اند: نماینده به تنظیمات نود، مسیریابی شبکه و قالب‌های سیستم‌عامل دسترسی ندارد و برای افزایش سهمیه یا تغییر زیرساخت باید به مدیر مراجعه کند.

پنل مدیریت: جایی که زیرساخت تعریف می‌شود

بخش /admincp/ قلب سامانه است. اینجا نودها اضافه و به گروه تقسیم می‌شوند، بلوک‌های IP تعریف می‌شوند، قالب‌های سیستم‌عامل و فایل‌های ISO مدیریت می‌شوند و پلن‌ها با مقدار دقیق CPU، رم، دیسک و پهنای باند ساخته می‌شوند. اتصال به سیستم صورتحساب و کلیدهای API هم از همین بخش تنظیم می‌شود.

هر نود در واقع یک سرور فیزیکی است که هایپروایزر و سرویس اسلیو روی آن نصب شده و ظرفیت سخت‌افزاری‌اش سقف واقعی کار شماست. به همین دلیل پیش از افزودن نود جدید باید مشخص باشد چه نسبتی از منابع را قرار است تخصیص دهید؛ solusvm منابع را همان‌طور که تعریف کنید تقسیم می‌کند و خودش جلوی فشار بیش از حد روی نود را نمی‌گیرد.

چند نکته که جلوی دردسر را می‌گیرد

• دسترسی /admincp/ را عمومی رها نکنید؛ محدودسازی به IPهای مشخص ساده‌ترین لایه دفاعی است.
• برای هر سه پنل رمزهای متفاوت و قوی بگذارید و حساب‌های نمایندگان قدیمی را غیرفعال کنید.
• قبل از Reinstall و پیش از هر تغییر بزرگ روی پلن‌ها، وضعیت پشتیبان‌گیری را بررسی کنید.
• Reinstall همان عملیاتی است که در نصب سیستم عامل سرور مجازی از طریق ناحیه کاربری شرح داده شده و کل دیسک را پاک می‌کند.
• کنسول را به‌عنوان ابزار اضطراری در نظر بگیرید، نه جایگزین SSH؛ نشست باز کنسول را بعد از کار ببندید.
• کنسول این پنل بر پایه VNC کار می‌کند؛ اگر با این پروتکل آشنا نیستید آموزش کار با VNC را ببینید.

اگر ترجیح می‌دهید درگیر لایه مدیریت سرور نشوید، سرویس‌های سرور مجازی مدیریت‌شده این کارها را بر عهده تیم فنی ارائه‌دهنده می‌گذارند و شما فقط با نرم‌افزار خودتان سر و کار دارید.

جمع‌بندی

solusvm یک پنل با سه در ورودی است: مسیر ریشه برای مشتری، /resellercp/ برای نماینده و /admincp/ برای مدیر. کاربر نهایی کارش با ریبوت، نصب مجدد و کنسول تمام می‌شود، نماینده با سهمیه و مشتریان سر و کار دارد و مدیر با نود، IP و قالب. آدرس و پورت دقیق را از ارائه‌دهنده خود بگیرید و پیش از هر عملیات مخرب مثل Reinstall مطمئن شوید روی ماشین درست ایستاده‌اید.

در صورت وجود هرگونه سوال می‌توانید پس از ورود به ناحیه کاربری آنلاین سرور با واحد پشتیبانی در ارتباط باشید.