تفاوت تمدید دامنه بین المللی و دامنه ملی

تفاوت تمدید دامنه بین المللی و دامنه ملی

حدود ۵ دقیقه مطالعه

تفاوت اصلی این است که تمدید دامنه بین‌المللی (مانند com. و net.) کاملاً از مسیر ثبت‌کننده یا نماینده فروش انجام می‌شود و در عمل به پرداخت هزینه خلاصه می‌شود، اما تمدید دامنه ملی ir. در نهایت از مسیر ایرنیک انجام می‌شود و به شناسه معتبر و تأییدشده مالک وابسته است. به همین دلیل سقف مدت اعتبار، نحوه احراز هویت و مسیر بازیابی دامنه منقضی‌شده در این دو دسته یکسان نیست.

در ادامه هر دو مسیر را جداگانه مرور می‌کنیم تا بدانید پیش از تاریخ انقضا دقیقاً باید چه چیزی را آماده داشته باشید.

تمدید دامنه ملی ir. چگونه انجام می‌شود؟

دامنه‌های ir. زیر نظر ایرنیک ثبت و نگهداری می‌شوند و مالکیت هر دامنه به «شناسه» (Handle) مالک گره خورده است، نه به شرکتی که از آن خرید کرده‌اید. حتی وقتی تمدید را از طریق یک نماینده ثبت انجام می‌دهید، دامنه همچنان در پنل ایرنیک زیر شناسه خودتان باقی می‌ماند و می‌توانید وضعیت و تاریخ انقضای آن را همان‌جا ببینید.

نکته‌ای که بیشترین دردسر را می‌سازد، وضعیت خودِ شناسه است. اگر اطلاعات هویتی شناسه ناقص یا تأییدنشده باشد، یا ایمیل و شماره موبایل ثبت‌شده در آن دیگر در دسترس شما نباشد، ممکن است روند تمدید متوقف شود؛ چون تأییدیه‌ها و اطلاع‌رسانی‌ها به همان نشانی‌ها ارسال می‌شود. برای دامنه‌های شرکتی هم شناسه باید با مدارک همان شخصیت حقوقی هماهنگ باشد.

تفاوت ساختاری دیگر این است که در ایرنیک، جابه‌جایی بین نمایندگان با تأیید مالک در پنل انجام می‌شود، نه با کد انتقالی که رجیسترارهای بین‌المللی صادر می‌کنند. پس اگر قصد دارید هم‌زمان با تمدید، نماینده خود را عوض کنید، این کار مسیر جداگانه و مستقلی دارد.

تفاوت تمدید دامنه بین‌المللی و دامنه ملی

تمدید دامنه بین‌المللی چگونه انجام می‌شود؟

برای پسوندهای جنریک، رجیسترار واسط شما با رجیستری است و کل فرایند در پنل همان رجیسترار یا نماینده‌اش انجام می‌شود: انتخاب دامنه، انتخاب تعداد سال و پرداخت. احراز هویت به شکل دامنه ملی وجود ندارد و اطلاعات مالک در Whois یا RDAP ثبت می‌شود که در بسیاری از موارد پشت سرویس حریم خصوصی پنهان است.

مطابق قواعد رایج این پسوندها، مجموع اعتبار یک دامنه جنریک حداکثر ۱۰ سال است؛ یعنی می‌توانید هر زمان که بخواهید تمدید کنید و سال‌های خریداری‌شده به تاریخ انقضای فعلی اضافه می‌شود، تا وقتی مجموع از این سقف عبور نکند. بسیاری از رجیسترارها هم گزینه تمدید خودکار دارند که اگر روش پرداخت معتبر باشد، ریسک فراموش کردن تاریخ انقضا را کم می‌کند.

سقف مدت اعتبار؛ ملموس‌ترین تفاوت

در دامنه ملی، بازه‌های قابل انتخاب برای تمدید و همچنین حداکثر اعتباری که یک دامنه ir. می‌تواند داشته باشد توسط ایرنیک تعیین می‌شود و از سقف پسوندهای بین‌المللی کمتر است. نتیجه عملی‌اش این است که اگر دامنه شما همین حالا چند سال اعتبار باقی‌مانده دارد، لزوماً نمی‌توانید بلندترین دوره ممکن را انتخاب کنید و پنل فقط بازه‌های مجاز را به شما نشان می‌دهد. این قواعد ممکن است تغییر کند، بنابراین ملاک، همان چیزی است که هنگام تمدید در پنل ایرنیک می‌بینید.

اگر دامنه منقضی شود چه می‌شود؟

در هر دو حالت، اولین اتفاق پس از انقضا این است که دامنه از مدار خارج می‌شود: سایت بالا نمی‌آید و ایمیل‌های روی همان دامنه قطع می‌شوند. بعد از آن معمولاً چند مرحله وجود دارد؛ یک بازه مهلت که در آن مالک هنوز می‌تواند با شرایط عادی تمدید کند، سپس دوره بازیابی که تمدید در آن دستی است و هزینه اضافه دارد، و در نهایت حذف دامنه و آزاد شدن آن برای ثبت مجدد. جزئیات هر یک از این مرحله‌ها در آنچه پس از منقضی شدن دامنه رخ می‌دهد آمده است، و اگر قصد دارید دامنه‌ای را در همان لحظه آزاد شدن بگیرید، سفارش Backorder دامنه برای همین کار است.

مهم است بدانید طول این بازه‌ها و هزینه بازیابی عدد ثابتی نیست: برای هر رجیستری و هر پسوند فرق می‌کند و در مورد ir. تابع قوانین ایرنیک است. پس هیچ‌وقت برنامه‌ریزی خود را روی «فرصت بعد از انقضا» نگذارید و دامنه را پیش از تاریخ سررسید تمدید کنید. برای مقایسه هزینه ثبت و تمدید پسوندهای مختلف می‌توانید تعرفه دامنه را ببینید؛ توجه کنید که قیمت پسوندهای بین‌المللی به نرخ ارز وابسته است، در حالی که تعرفه ir. را ایرنیک تعیین می‌کند.

اثر جانبی که معمولاً فراموش می‌شود

انقضای دامنه فقط سایت را از دسترس خارج نمی‌کند. صدور و تمدید گواهی SSL هم به اعتبارسنجی دامنه وابسته است و با منقضی شدن دامنه یا از کار افتادن رکوردهای آن شکست می‌خورد؛ اگر گواهی شما نزدیک به سررسید است، ابتدا وضعیت دامنه را روشن کنید و بعد سراغ تمدید گواهی SSL بروید. نکته دوم مربوط به DNS است: در برخی موارد پس از انقضا و تمدید مجدد، رکوردها باید دوباره تنظیم شوند. اگر مدیریت رکوردها را روی یک سرویس DNS مستقل نگه دارید، بازگرداندن سرویس بعد از تمدید ساده‌تر و سریع‌تر خواهد بود.

چک‌لیست کوتاه پیش از سررسید

  • تاریخ انقضای واقعی دامنه را از پنل ایرنیک (برای ir.) یا پنل رجیسترار (برای پسوندهای بین‌المللی) بررسی کنید، نه از حافظه.
  • ایمیل و موبایل ثبت‌شده روی شناسه یا حساب کاربری را به‌روز نگه دارید؛ همه هشدارها از همان مسیر می‌آید.
  • برای دامنه‌های شرکتی، دسترسی به شناسه را به یک نفر گره نزنید تا با تغییر همکاران، دامنه بلاتکلیف نماند.
  • اگر امکان تمدید خودکار دارید، اعتبار روش پرداخت را هم دوره‌ای بررسی کنید.
  • چند روز مانده به سررسید تمدید کنید، نه در آخرین ساعت‌ها؛ تأییدیه‌ها و پرداخت‌ها ممکن است زمان‌بر شوند.

جمع‌بندی

دامنه بین‌المللی را با پرداخت هزینه در پنل رجیسترار تمدید می‌کنید و سقف اعتبار آن بلند است؛ دامنه ملی را از مسیر ایرنیک و متکی بر شناسه تأییدشده تمدید می‌کنید و سقف اعتبار کوتاه‌تری دارد. در هر دو حالت، تمدید زودهنگام ارزان‌ترین و کم‌ریسک‌ترین کار ممکن است. اگر در وضعیت شناسه، انتقال نماینده یا بازیابی دامنه‌ای که تازه منقضی شده تردید دارید، پیش از هر اقدامی با تیم پشتیبانی مشورت کنید.

آموزش‌های مرتبط

ارسال نظر